«إنَّ هذِهِ أُمَّتُکمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکمْ فَاعْبُدُونِ؛ اين است امت شما كه امتي يگانه است، و منم پروردگار شما، پس مرا بپرستيد.» ‌(انبیا/۹۲)

انواع اصوات از نظر صفات و ویژگیها

1-  ارتفاع و گستره صوت

فاصله بين پائين ترين نقطه يك صوت و بالاترين نقطه آن را ارتفاع صوتي گويند. كه در اين فاصله پرده هاي صوتي متعددي قرار دارد. غالباً صداها بر دو نوع است :

  • صداهاي سينه اي كه عمدتاً بم و حجيم هستند و از ارتفاع كمتري برخوردارند.
  • صداهاي سري (يا به اصطلاح كله اي) كه عمدتاً زير هستند و از ارتفاع بيشتري بهره مند مي باشند. هر يك از اين دو صدا، زيبائي هاي خاص خودش را دارد. مسلماً صداي اول ارتفاع صداي دوم را ندارد و صداي دوم، بم صداي اول را. لازم به ذكر است كه هر دوي اين صداها، هم بم دارند و هم اوج. ولي قدرت و جذابيت در صداي اول، با بم صداست اما در صداي دوم، با اوج صدا.

 

اصوات از این جهت به شش گروه تقسیم می شوند :

1-  باس (Bass) : صدای بم مردان

2- باریتون (Bariton):  صدای متوسط مردان

3-  تِنور(Tenor) :  صدای زیر مردان

4- آلتو  (Alto) : یا کُنتر آلتو (Contre Alto) صدای بم زنان وکودکان

5- مِتزوسُپرانو(Mezzo Soprano) : صدای متوسط زنان و کودکان

6- سُپرانو(Soprano) : صدای زیر کودکان و زنان

يكي از راههايي كه به وسيله آن مي توان ارتفاع صوتي را شناخت ، خواندن الفباي موسيقي است. براي اينكار بايد كلمه طيبه «الله» را بر مبناي الفباي موسيقي (دو، ر، مي، فا، سل، لا، سي) با پرده صوتي كه در گفتگوي عادي از آن استفاده مي شود، ادا كرد. معمولاً هر صدايي قادر است يك تا يك و نيم «اكتاو» از الفباي موسيقي را ادا كند ـ بعضاً تا دو «اكتاو» ـ و بيش از آن در صداهاي خارق العاده يافت مي شود (شروع اكتاو از فركانس عادي صحبت است.)