آیه نفی سبیل:«وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء/141) و خداوند هیچ‌گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط قرار نمیدهد.

دعاى بندگان با كمال الهى


ماگمان میكنيم طلب مغفرت و آمرزش از خداوند بزرگ، مخصوص كسانى است كه كارهاى زشت و ناپسند انجام مى‏دهند و درپى گناه و فسق و فجور هستند، امّا آنان كه سر در فرمان حق دارند برايشان تقاضاى آمرزش و عفو معنا ندارد. اين پندار نادرست است، زيرا استغفار و طلب آمرزش پيامبران را در جاى‏جاى قرآن كريم مشاهده می‏كنيم و تقاضاى عفو و بخشايش ائمه اطهار(ع) در احاديث و دعاها و مناجات‏ها بيش از موضوعات ديگر میبينيم.
خداوند متعال در آيه 15 و16 سوره آل عمران می‏فرمايد: آنها كه اهل صبر و راستى و عبادت و انفاق و استغفار سحرى هستند اين گونه دعا میكنند:
رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا وَقِنا عَذابَ النَّارِ؛
بارالها، ما ايمان آورديم، گناهان ما را بيامرز و از عذاب آتش ما را نگه‏دار.


[1]. آل عمران (3) آيه 16.