آیه نفی سبیل:«وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء/141) و خداوند هیچ‌گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط قرار نمیدهد.

دعاى حضرت لوط(ع)


لوط كه در زمان حضرت ابراهيم می ‏زيست پسر برادر آن حضرت و پيامبر الهى در شهر سدوم بود. او مردم شهر خود را به توحيد و پاكى و درستى دعوت مى‏كرد. ثمره ده‏ها سال تبليغ و فراخوانى او، گرايش افرادى اندك بود. در ميان مردم آن شهر، فساد اخلاق و آلودگى به اوج رسيد به گونه‏اى كه پيشتر سابقه نداشت. لوط كه مردم را از گناه بازمى‏داشت، تهديدش كردند كه اگر از تبليغ دست برندارد او را از شهر بيرون مى‏كنند. و گاه به نشانه تمسخر به او مى‏گفتند: اگر راست‏مى‏گويى عذاب الهى را براى ما بياور. لوط دست به دعا برداشت و گفت:
رَبِّ انْصُرْنى‏ عَلَى الْقَوْمِ المُفْسِدينَ؛
بارالها، مرا بر قوم تبه‏كار و هرزه پيروز فرما.
لوط به مردم اعلام كرد من با كردار ناشايست شما دشمنم و دست به دعا برداشت و گفت:
رَبِّ نَجّنى‏ وَأَهْلى‏ مِمَّا يَعْمَلوُنَ؛
بارالها، من و خاندانم را از كردار ناشايست آنها نجات بخش.
عذاب الهى بر آن مردم در رسيد. لوط و خاندان و پيروان‏اندكش شبانه از شهر بيرون رفتند و صبحگاهان فرشتگان الهى عذاب آسمانى را بر مردم فاسق و تبه‏كار شهر سدوم فرود آوردند.


1. العنكبوت(29) : 30
2. الشعراء(26) :169