آیه نفی سبیل:«وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» (نساء/141) و خداوند هیچ‌گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط قرار نمیدهد.

امت واحدة آرمان قرآن


إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُون1

بدون تردید وحدت و همدلی از اصولی ترین آموزه های مترقی و بلند قرآن مجید است. گواه این مدعا دهها آیه قرآن است که مسلمانان بلکه همه مردم را به گردآمدن بر محور حقیقت و ترک جدال و تفرقه دعوت می کند، و به همین نسبت آیاتی است که از تفرقه و اختلاف، نهی و آن را مطرود می شمارد.

زمانی که خداوند اصولی ترین دعوت پیامران الهی را مطرح می سازد موضوع پرهیز از «تفرّق» را پیامی هم سنگ با اصل برقراری دین می شمارد؛ به این آیه توجه کنیم: «شَرَعَ لَکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وَصَّی بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَمَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَی وَعِیسَی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَلاّ تَتَفَرَّقُوا فِیهِ»[2]؛ «برای شما از دین همانی را مقرر کرد که نوح را بدان سفارش کرده بود و نیز آنچه که به تو وحی کردیم و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را بدان سفارش کردیم که دین را بپا دارید و در آن پراکندگی و اختلاف نکنید».

در این آیه دو پیام اساسی به عنوان عصاره دعوت همه پیامبران بزرگ خداوند اعلام شده است.

1. برپا نمودن دین خداوند

2. پرهیز از تفرقه و اختلاف

گویا مهمترین آفتی که ممکن است دامنگیر دین خدا شود، آسیب اختلاف و تفرقه است که با روح برپایی دین در تضاد است.

پیامبر خدا صل الله علیه آله و سلم برای پدید آمدن این وحدت و اوج گیری آن دو بال را مطرح کردند.

«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی»

قرآن و عترت دو لنگر کشتی عظیم وحدت اند که نجات بخش امت اسلام است.

قرآن که کاملاً در بین مسلمانان شناخته شده است اما عترت، یادگار پیامبر صل الله علیه آله و سلم برای دوره آخرالزمان شخصیتی الهی است که پیامبر خدا صل الله علیه آله و سلم نام، کنیه و اوصاف او را بیان کرده اند. صدها حدیث در کتابهای معتبر فرقه های مختلف اسلام دربارة حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بیانگر استمرار عترت در وجود شریف آن حضرت است. محوری که می تواند همه مسلمانان را در انتظاری مقدس، سازنده، آرمان ساز و جهت دهنده، شکل دهد.

آری در سالی که به حق از سوی رهبر معظم انقلاب «سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی» نام گرفته است بایستی همه اندیشمندان با تکیه بر این محور و دیگر محورها، مسیر وحدت را هموار، و راه را بر اختلاف انگیزان مفسد ببندند.

پی نوشت
[1] . انبیاء/ 92.

[2] . شوری/ 13.